صفحه نخست    l    تماس با مدیر    l    نسخه موبایل    RSS    l   
درباره وبلاگ



آبی تر از آسمان بود و پاک تر از باران .دستش را به آسمان می برد و ستاره ها را در سفره خالی ما می نشاند . بهار را به تساوی تقسیم می کرد و سهم خود را به آنکه محتاج تر بود می بخشید.کبوتر از دست او دانه می چید و ماه از روی او روشنی می گرفت . نخل تنهایی اش را می شناخت . چاه زمزمه اش را می شنید و غدیر آن آبگیر زخمی حیران بردباری اش بود .غم و غریبی و غربت ، اشک و آه او را همدم می شدند و از کوفه تا کربلا عشق بود که می کاشتند . نماز به تلاوت او می بالید و او به تلاوت نماز . اخمهایش را باز می کرد و آدم شعر بهشت را می سرود . او ساده بود به رنگ صبح و مرد بود به رنگ خدا. آری او علی ، ماه ولاء بود .

کودکانه ی غدیر
معرفی کتاب

هدف اصلی کتاب ، شناخت قرآن با غدیر و غدیر با قرآن است . نویسنده کوشیده است که در 1500 صفحه و در سه مجلد، این شناخت دوسویه قرآن و غدیر را در شش بخش توضیح دهد . بخش اول به آیات نازل شده در سراسر واقعه غدیر از مدینه تا مدینه اختصاص دارد که اقدامات پیامبر (ص) را از یک سو ، و اقدامات منافقین را از سوی دیگر در بر می گیرد ...

آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
جمعه 30 آبان 1393 :: نویسنده : مستور

جابربن عبدالله انصاری می‌گوید: لَقَد سَمِعْتُ رَسُولُ اللهِ ـ صلّی الله علیه و آله و سلّم ـ یَقُولُ:

« اِنَّ فِی عَلِیٍّ خِصالاً لَوْ کانَتْ واحِدَهٌ مِنْها فِی رَجُلٍ اِکْتَفی بِها فَضْلاً وَ شَرَفاً.»

از رسول خدا ـ صلّی الله علیه و آله و سلّم ـ درباره‌ی علی بن ابی طالب ـ علیه السلام ـ مناقب و فضائلی شنیدم که هر یک از آنها اگر در کسی یافت می‌شد، برای فضیلت و شرافت او کافی بود.

« مَنْ کُنْتُ مَوْلاهُ فَعِلیٌّ مَوْلاهُ.»

من مولای هر کس هستم علی مولای اوست.

« عِلیٌّ مِنّیِ کَهاروُون مِنْ مُوسی.»

نسبت علی با من مانند نسبت هارون پیغمبر با برادرش حضرت موسی است.

« عَلِیٌّ مِنّی وَ اَنَا مِنْهُ.»

علی از من است و من از علی هستم.

« عَلِیٌّ مِنّی کَنَفْسی، طاعَتُهُ طاعَتی وَ مَعْصِیَتُهُ مَعْصِیَتی.»

مقام و منزلت علی نسبت به من مانند جان و نفس من است نسبت به من، پیروی از او پیروی از من، مخالفت با او مخالفت با من است.

« حَرْبُ عَلِیٍّ حَرْبُ اللهِ، وَ سِلْمُ عَلِیٍّ سِلْمُ الله.»

جنگ با علی جنگ با خدا و مسالمت با او مسالمت با خداست.

« عَلِیٌّ حُجَّهُ اللهِ عَلی عِبادِهِ.»

علی حجت خدا بر بندگان است.

« حُبُّ عَلیٍّ إیمانٌ وَ بُعْضُهُ کُفْرٌ.»

مودّت و دوستی با علی ایمان، بغض با او کفر است.

« حِزْبُ عَلِیٍّ حِزْبُ اللهِ وَ حِزْبُ أعْدائِهِ حِزْبُ الشَّیْطانِ.»

جمعیت و طرفداران علی حزب الله هستند، جمعیت و طرفداران دشمنان علی حزب شیطانند.

10ـ « عَلِیٌّ مَعَ الْحَقِّ وَ الْحَقُّ مَعَهُ لایَفْتَرِقان.»

علی با حق است و حق با علی است، هیچگاه از هم جدا نمی‌شوند.

11ـ « عَلِیٌّ قَسیم الجّنَّهِ وَ النّار.»

علی قسمت کننده‌ی بهشت و دوزخ است.

ادامه مطلب...


نوع مطلب : امام علی (ع)، 
برچسب ها :
یکشنبه 4 آبان 1393 :: نویسنده : مستور
در این‏جا سخن از دانش علی علیه السلام است. دانش انسانی برگزیده، انسانی که هیچ بیان و قلمی را یارای توصیف او نیست; زیرا او برتر از هر اندیشه و فکر و والاتر از جوهر کلام است و اندازه علم او را تنها خدا و رسولش می‏داند. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: خداوند آن قدر از فهم و دانش به او (علی علیه السلام) عطا فرمود که اگر فهم و دانش او (علی علیه السلام) را بین زمینیان تقسیم کنند، همه را در برخواهد گرفت (و همه دانا می ‏شوند). (1) سخن گفتن از جلوه‏ های دانش آن حضرت به منزله آب دریا را در کاسه کردن است، ولی:

آب دریا را اگر نتوان کشید
هم به قدر تشنگی باید چشید


گستره علم علی علیه السلام
علی علیه السلام خزانه علم الهی (2) و عتبه و درگاه بلند علم بی‏کران پیامبراکرم صلی الله علیه و آله (3) و سینه او، محل جمع علوم فراوان است. (4) او امام مبینی است که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در وصفش فرمود: «امام مبین‏» همین علی علیه السلام است. او امامی است که خداوند تبارک و تعالی دانش همه چیز را در او نهاده است.» (5)

علم آن حضرت از سه جهت گذشته، حوادث فعلی و آینده گسترش دارد. او از گذشته، آینده و حوادث عصر خود آگاهی کامل و کافی داشت. (6)

کلیات دانش‏ ها و اصول علوم و جزئیات و فروع آن‏ها نزد حضرت حاضر بود. مفضل می‏گوید: روزی امام صادق علیه السلام به من فرمود: ای مفضل! آیا کنه معرفت محمد صلی الله علیه و آله، علی، فاطمه، حسن و حسین علیهم السلام را می‏دانی؟

عرض کردم: ای آقای من! کنه معرفت آن‏ها چیست؟

فرمود: ای مفضل! هرکس کنه معرفت آن‏ها را بشناسد، در برترین مراتب ایمان خواهد بود.

عرض کردم: ای آقای من! آن را به من بشناسان؟

فرمود: ای مفضل! بدان که آن‏ها، می‏دانند که خداوند عزوجل چه چیزهایی را خلق کرده است; بدان که آن‏ها کلمه تقوا و خزینه‏ های آسمان‏ها، زمین‏ ها، کوه‏ ها، بیابان‏ها و دریاها هستند; بدان که آن‏ها می‏دانند که چند ستاره و فرشته در آسمان است و وزن کوه‏ ها چه قدر است و حجم آب دریاها، و نهرها و چشمه ‏ها چه قدر است و هیچ برگی (از درختی) نمی‏ افتد، مگر آن که آن‏ها می‏دانند و هیچ دانه ‏ای در ظلمات زمین و نیز هیچ رطوبت و خشکی که درکتاب مبین آمده است، نیست مگر آن که آن‏ها (همه) را می‏دانند. (7)

علی علیه السلام هم به ظاهر اشیاء و مخلوقات آگاه بود و هم نسبت‏ به باطن و ملکوت آن‏ها اطلاع کافی و احاطه علمی کامل داشت. مؤید این مطلب، روایات فراوانی است که در این مورد وارد شده است. (8)

علی علیه السلام اعلم است
شیخ عباس قمی (ره) اعلمیت آن حضرت را از جهاتی مورد اثبات قرار می‏دهد:

الف - دارای نهایت فطانت و قوت حدس و شدت ذکاوت بودن.

ب - مرجع نهایی در تمام شبهات و مشکلات علمی بودن.

ج - مفاد حدیث نبوی صلی الله علیه و آله: «اقضاکم علی علیه السلام‏» که مستلزم اعلمیت است. زیرا قضا مستلزم علم است.

د - جامعیت در علوم مختلف، مانند تفسیر، نحو، فقه، کلام و... (9)

ادامه مطلب...


نوع مطلب : امام علی (ع)، 
برچسب ها :




امکانات وب


این نوا را در وبلاگ خود پخش کنید:

جشنواره رسانه های علوی
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات