تبلیغات تبلیغات |
پیوندهای روزانه
پیوندها
واژه «عید» در اصل از فعل عاد (عود) یعود است و براى آن معانى مختلفى گفته اند: از جمله «خوى گرفته»، «روزفراهم آمدن قوم» و «هر روز كه در آن، انجمن یا تذكار فضیلتمند یا حادثه بزرگى باشد. «گویند از آن رو به این نام خوانده شده است كه هر سال شادى نوینى باز آرد»(1) در لغتنامه تاج العروس دربارة عید آمده است: عید در نزد عرب، زمانى است كه در آن شادیها و یا اندوهها، باز مىگردد و تكرار مى شود. عید در قرآن و اسلام واژه عید در قران یک بار ذکر شده است . قالَ عیسَى ابْنُ مَرْیَمَ اللَّهُمَّ رَبَّنا أَنْزِلْ عَلَیْنا مائِدَةً مِنَ السَّماءِ تَكُونُ لَنا عیداً لِأَوَّلِنا وَ آخِرِنا وَ آیَةً مِنْكَ وَ ارْزُقْنا وَ أَنْتَ خَیْرُ الرَّازِقینَ (2).« عیسی بن مریم عرض کرد:خداوندا ! پروردگارا ! از آسمان مائدهای بر ما بفرست ! تا برای اول ما و آخر ما ، عیدی باشد، و نشانهای از تو ؛ و به ما روزی ده؛ و تو بهترین روزی دهندگانی!». در تفسیر این آیه آمده است: «عید در لغت از ماده عود به معنى بازگشت است؛.بازگشت به روزهایى كه مشكلات از قوم و جمعیتى برطرف مى شود و بازگشت به پیروزیها و راحتىهاى نخستین ، عید گفته مى شود. و از آنجا كه روز نزول مائده، روز بازگشت به پیروزى و پاكى و ایمان به خدا بوده است؛ حضرت مسیح علیه السلام آن را «عید» نامیده است. (3) 
مرحوم میبدی در كتاب كشف الاسرار خود میگوید: عید، بدین سبب عید نامیده شد كه خداوند متعال با رحمت خود به سوی بندهاش بر میگردد و بنده با فرمانبری به سوی پروردگارش باز میگردد. در اسلام از چندین مناسبت به عنوان عید نام برده شده است. امام صادق علیه السلام میفرماید: «در روز قیامت چهار روز است كه از امتیاز خاصی برخوردارند وآن روز عید فطر، عید قربان، عید جمعه و عید غدیرخم است، اما عید غدیر نسبت به عید فطر، قربان و جمعه، نسبت ماه به ستارگان است.(4) در اعیاد اسلامى به مناسبت این كه در پرتو اطاعت یك ماه مبارك رمضان و یا انجام فریضه بزرگ حج، صفا و پاكى فطرى نخستین به روح و جان باز مىگردد و آلودگىها كه برخلاف فطرت است از میان مى رود «عید» گفته شده است. امام علی علیه السلام در این باره میفرماید :« ُ وَ كُلُّ یَوْمٍ لَا یُعْصَى اللَّهُ فِیهِ فَهُوَ یَوْمُ عِیدٍ ؛هر روزی که در آن انسان گناهی نکند عید است »(5). امام علی علیه السلام با این بیان، موضوع ترک گناه را روز بازگشت به فطرت نخستین میداند و ما را به آن دعوت میکند همان گونه که در فصل بهار، طبیعت به شکوه و طراوت خود برمیگردد ؛ شکوهی که زمستان آن را از او گرفته بود؛ فصل بهار ما انسانها نیز بازگشت به فطرت است و بهار ما انسانها در بازگشت به فطرت پاکی است که خداوند در ما به ودیعه گذاشته ؛ و به تعبیر امام علی علیه السلام همان گناه نکردن و دوری از گناه میباشد. بزرگترین عید در روایات آمده است که، عید غدیر خم ، بزرگترین عید میباشد . در روایتی چنین آمده: « یَوْمُ غَدِیرِ خُمٍّ أَفْضَلُ الْأَعْیَادِ ؛(6) روز غدیر خم با فضیلتترین عیدها است ». وآن روزی بود که حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم علی علیه السلام را به عنوان جانشین و وصی بعد از خود معرفی میکند. «هو یَوْمُ نُصِبَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ صَلَوَاتُ اللَّهِ وَ سَلَامُهُ عَلَیْهِ فِیهِ عَلَماً لِلنَّاسِ»(7).روزی که درآن پیامبرصلی الله علیه و آله و سلم دست علی علیه السلام را میگیرد و او را به عنوان جانشین بعد از خود معرفی میکند ، و مهر قبولی رسالت پیامبر ، منوط به رساندن این پیغام میباشد یا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَیْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَه (8) ؛«ای رسول خدا هر آنچه از ناحیه خداوند، بر تو آمده را به گوش مردم برسان که اگر نرسانی رسالت خود را انجام ندادهای[رسالتت ناقص میماند]». این چه پیغامی است که قبولی رسالت پیامبر، وابسته به آن است؛ رساندن خبر ولایت امام علی علیه السلام به مردم مُهر قبولی رسالت پیامبرصلی الله علیه و آله و سلم بود که اگر پیامبرصلی الله علیه و آله و سلم این پیام را نمیرساند، رسالت او ناتمام بود. در این روز پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم ، علی علیه السلام و فرزندان او را به عنوان ائمه هدی و جانشینان خود به همه معرفی می کند ؛ و این دوازده نور ولایت و امامت ، از امام علی علیه السلام تا امام مهدی (عج)را به زبان میآورد و می فرمائید « نور از طرف خداوند درمن ، سپس علی علیه السلام و نسل او تا مهدی قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف قرار داده شده است».(9) آری عید غدیر بزرگترین عید است، عید غدیر بزرگترین ، حادثه تاریخ است ، که قبولی عظیمترین رسالت آخرین پیامبر و 23 سال زحمت و کوشش او در گرو آن است. از غدیر تا غدیر غدیر بزرگترین عید است و عید الله اکبر است، چون روز معرفی امامت و ولایت است. لذا نهم ربیع الاول، روز امامت امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف ، نیز عیدی بزرگ و مهم است. چرا که امام علی علیه السلام و امام مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف از یک نور هستند. امام علی علیه السلام، نهم ربیع را « َ یَوْمُ الْغَدِیرِ الثَّانِی ؛ روز غدیر دوم »(10)مینامد. و این بزرگی و عظمت نه تنها در غدیر، که ولایت امام علی علیه السلام در آن اعلام میشود، بلکه در تمام روزهایی که ائمه ولایت و امامت خود را آغاز می کنند، وجود دارد. ادامه مطلب نوع مطلب : دلگویه، 
دوشنبه 23 اسفند 1389
«و یؤثرون علی انفسهم ولوکان بهمخصاصة» «و در عین تنگدستی، دیگران را برخودبرمیگزینند.» راد مرد خسته و عرقریزان در خانه را بهصدا درآورد. بچهها باشنیدن صدای در،گویی که از صبح منتظر چنین لحظهایبودند، با هیجان برای باز کردن در دویدند.همین که در باز شد، چهره متبسم پدرچهارچوب آن را پر کرد. بچهها مؤدبانه سلامکردند، پدر با مهربانی خم شد و هریک ازآنها را روی یک دستبلند کرد و در آغوشگرفت و با خوشرویی بوسیدشان. همان طورکه قدم زنان به طرف سایه نخل میرفت، بهصحبتهای کودکانهشان گوش سپرد. همسرش با رویی گشاده و جامی آببه استقبالش آمد تو گویی خستگی مرداز دیدن این همه میمیتبیشائبهذره ذره از تنش به در میرفت، درمیانسروصدای بچهها که در اطرافشمیدویدند و بازی میکردند، جام آب راجرعه جرعه نوشید. آن گاه حمد خدایگفت و با نگاهی تشکرآمیز، خطاب بههمسرش گفت: چیزی برای خوردنبیاور... همسرش بیهیچ سخن ایستاده بود،وقتی او دوباره نگاهش کرد، پلکهایهمسرش پایین افتاد و با متانت پاسخداد: - پسر عمو! دو روز است که خود و فرزندانمغذایی نخوردهایم. اکنون هم چیزی برایخوردن نداریم! 
- پس چرا مرا خبر نکردی تا چیزی تهیهکنم و بیاورم؟ - از خدا شرم کردم چیزی از تو بخواهم کهتوانایی تهیهاش را نداشته باشی. از اینبزرگواری، شرمگین برخاست و بهراهافتاد. مرد نگاهی به آسمان انداخت. خورشید بهوسط آسمان رسیده بود، اما او هنوز هیچخریداری نکرده بود. با دلسردی نگاهی بهحصیرها و سبدهای جلوپایش انداخت، دیگرامیدی نبود. دستهای پینه بستهاش با مهارت آنها راروی هم چید و طناب را دورشان گره زد.سردیگر طناب را به دست گرفت و بسته را بهپشت انداخت. نومیدانه پاهایش به دنبالش کشیدهمیشد و نگاه غمگینش چیزی جز شنها رانمیدید. با نزدیک شدن به خانه، غم مانندگلولهای از دلش به طرف بالا حرکت میکرد.دم در خانه این گلوله راه گلویش را سد کرد.لحظهای گوش ایستاد. هیچ صدایی از حیاطشنیده نمیشد. آرام در را گشود و وارد شد.صدای محزون و گریههای بچهها اتاق را پرکرده بود. بیآنکه سروصدایی به پا کند، آرامبستهاش را کنار نخل داخل حیاط گذاشت وبیرون آمد. با سرعت راه مسجد را پیشگرفت. بلال تکبیر اقامه نماز را گفت. اوداخل مسجد شد و در نزدیکترین جایخالی ایستاد. با تمام تلاشی که برای تمرکز حواسداشت، ناموفق و با افکاری مغشوشنماز را به پایان رساند... ادامه مطلب نوع مطلب : امام علی (ع)،
سه شنبه 10 اسفند 1389
درباره وبلاگ
آبی تر از آسمان بود و پاک تر از باران .دستش را به آسمان می برد و ستاره ها را در سفره خالی ما می نشاند . بهار را به تساوی تقسیم می کرد و سهم خود را به آنکه محتاج تر بود می بخشید.کبوتر از دست او دانه می چید و ماه از روی او روشنی می گرفت . نخل تنهایی اش را می شناخت . چاه زمزه اش را می شنید و غدیر آن آبگیر زخمی حیران بردباری اش بود .غم و غریبی و غربت ، اشک و آه او را همدم می شدند و از کوفه تا کربلا عشق بود که می کاشتند . نماز به تلاوت او می بالید و او به تلاوت نماز . اخمهایش را باز می کرد و آدم شعر بهشت را می سرود . او ساده بود به رنگ صبح و مرد بود به رنگ خدا. آری او علی ، ماه ولاء بود .
مطالب اخیر
صفحات جانبی
آرشیو وبلاگ کلام مولا
پخش زنده
امکانات وبلاگ
|
||
|
|
